گفت‌وگوی برزخ‌نشینان با حسین ماهر در منزل او در دزاشیب شمیران انجام شد. باید اذعان داشت آن‌چه حسین ماهر را از هم‌صنفان‌اش و نیز هم‌نسلان‌اش در هنرهای دیگر متمایز می‌کند، صفا، سبکی و تواضع بی‌کرانی است که در کردار او نمود دارد و گفت‌وگو را جذاب‌تر می‌کند.

نوشته های قائم مقام نشان از مردی دارد نویسنده که در جایگاه دولتمرد گرفتار آمده، نه آن‌که دولتمردی باشد که می نویسد.

درخت‌ سنجدی از پاشنه‌ی پای او بیرون آمد. بر سر آن درخت زرد آلو رفتیم. خربزه کاشته بودند. به فلاخن آب می‌دادند. از آن درخت، بادنجان فرود آوردیم و قلیه زردکی ساختیم و به اهل دنیا گذاشتیم.

... آری، گویی همان وقت بود که قرار می‌گذاشتیم برای روزی که بیاییم ورق بزنیم لغت‌نامه‌ی دهخدا را، بیاییم در دانش‌نامه‌یی بخوانیم ماجرای کمدی الاهی را، و بالاخره برسیم به جایی که بنشینیم در آن، بعد از عمری، عمرهایی، بی‌قراری! نه این که حالا قرار می‌گیریم، خواهیم گرفت، نه! اینک هم ادامه‌ی بی‌قراری‌ست. حالا بی‌قرار در برزخ نشسته‌ایم. «برزخ‌نشینانی» که ماییم! پس ...